OPERA NOVA w Bydgoszczy

Spektakle
Czarodziejski flet
Opera
Czarodziejski flet
Opera niemiecka w dwu aktach
Kompozytor: Wolfgang Amadeusz Mozart ( 1756-1791)
Data premiery: 2006-05-02
Czas trwania: 2 godz.45 min, jedna przerwa
 
Realizatorzy:
Kierownictwo muzyczne: Dirk Vermeulen
Inscenizacja i reżyseria: Matthias Remus
Scenografia: Stephan Dietrich
Przygotowanie chóru: Henryk Wierzchoń
Współpraca muzyczna: Maciej Figas
Dyrygenci: Maciej Figas

autor plakatu: Wiesław Rosocha
Obsada:
Pamina: Victoria Vatutina, Magdalena Chmielecka
Sarastro: Jacek Greszta
Królowa Nocy: Aleksandra Olczyk
Papageno: Sławomir Kowalewski, Rafał Polek
Papagena: Krystyna Nowak
Monostatos: Wojciech Dyngosz
III Dama: Dorota Sobczak
Zbrojny II: Adam Łyczbiński
Chłopcy Geniusze: Patrycja Konfederak, Paulina Grabarz-Szmajda, Weronika Kober, Zofia Skowron
Dyrygent: Maciej Figas
Opis:
Akcja poetyckiego i zarazem pełnego emocji libretta o głębokim przesłaniu humanistycznym rozgrywa się w scenograficznej przestrzeni wielkiej biblioteki: siedziby Wiedzy, Siły, Piękna. To tu bohaterowie poznają prawdę o sobie, swą zdolność do poświęcenia, pokonywania życiowych trudności, lęku przed innymi…

Ezoteryczne i dziecinne, wzniosłe i krotochwilne, uczone i ludyczne - galimatias libretta "Czarodziejskiego fletu" czerpie z legend średniowiecznych, baśni, fascynacji mitologią egipską.

Arie, duety, tercety, kwartety, kwintety, chóry i sceny zbiorowe przeplatają się nieustannie. Każdy z tych momentów ma swój odrębny charakter, nastrój, typ orkiestry, melodykę. Libretto jest baśnią, moralitetem, komedią , tajemnicą. W naszym przedstawieniu arie wykonywane są po niemiecku a dialogi wygłaszane po polsku.

Streszczenie libretta:

Akt I

Książę Tamino ucieka przed ścigającym go wężem, wzywa pomocy i wyczerpany pada zemdlony na ziemię. Trzy tajemnicze kobiety ratują go i zabijają węża. Ptasznik Papageno chwali się budzącemu się z omdlenia księciu, że to on zabił potwora. Ale trzy kobiety wracają i karzą gadułę, zamykając mu usta na kłódkę. Dają się poznać jako damy ze świty Królowej Nocy, bo to właśnie do jej krainy trafił książę. Królowa ma kłopoty, jej córka Pamina została uprowadzona. Dają księciu portret Paminy i młodzieniec zakochuje się w niej. Królowa Nocy pojawia się we własnej osobie i obiecuje księciu rękę Paminy, jeśli uwolni porwaną z rąk złego Sarastra. Papageno ma mu towarzyszyć. Książę otrzymuje czarodziejski flet, a Papageno dzwoneczki, które mają im pomóc w kłopotach. Zdjęta zostaje kłódka z ust Papagena, trzej chłopcy(geniusze) wskazują im drogę do królestwa Sarastra. W jego pałacu, pod nieobecność władcy, nadzorca niewolników , Murzyn Monostatos chce zmusić Paminę do miłości. Papageno stracił po drodze kontakt z Taminem, przypadkiem odnajduje teraz drogę do Paminy i ratuje ją przed Monostatosem. Pamina bardzo się cieszy z wiadomości, że zbliża się Tamino, aby ją uwolnić. W tym czasie książę dociera do świątyni mądrości i dowiaduje się, że rządzący tu Sarastro nie jest okrutnikiem. Wzywa za pomocą czarodziejskiego fletu Paminę. Fletnia należąca do Papagena wskazuje mu drogę do ukochanej. Pamina i Papageno próbują uciec, ale przeszkadza im w tym Monostatos ze swoimi niewolnikami. Papageno używa czarodziejskich dzwoneczków: ich dźwięk zmusza wartowników do nieustannego tańca. Już wydaje się, że ucieczka się powiodła, kiedy z polowania wraca Sarastro. Wybacza Paminie, karze Murzyna i rozkazuje zaprowadzić Tamina i Papagena do świątyni, w której zostaną poddani próbom.

Akt II

Sarastro wyjaśnia swoim braciom kapłanom, że Tamino i Pamina są sobie przeznaczeni. Jest to również powodem, dla którego zabrał Paminę spod wpływu jej matki. Ale Tamino musi jeszcze przejść przez szereg prób, zanim zostanie przyjęty do świątyni mądrości i stanie się godny Paminy. Tamino jest zdecydowany stawić czoło próbom, nawet jeśli byłyby niebezpieczne dla jego życia. Papageno, skuszony obietnicą nagrody w postaci powabnej Papageny, podąża z ociąganiem za księciem. Pierwszym rozkazem jest za chowanie absolutnego milczenia. Damy Królowej Nocy ostrzegają egzaminowanych przed kapłańskimi podstępami i śmiertelnym zagrożeniem, Jednak Tamino i Papageno nie dają się zwieść. Monostatos zakrada się do śpiącej Paminy. Także Królowa Nocy odnajduje swoją córkę i zaklina ją, by zabiła Sarastra i odzyskała siedmiokrotny krąg słońca, oznakę wielkiej władzy. Murzyn zabiera Paminie podarowany przez matkę sztylet i grozi: miłość albo śmierć. Pamina wyznaje Sarastrowi plan morderstwa uknuty przez matkę i prosi o zrozumienie dla niej. Pierwsza próba wymaga dochowania nakazu milczenia. Papageno nie wytrzymuje tej próby. Natomiast Tamino milczy nawet wobec błagań Paminy o jedno słowo miłości. Dziewczyna czuje się porzucona przez księcia i chce sobie odebrać życie. Trzej chłopcy odbierają jej sztylet i prowadzą do Tamina. Także Papageno chce umrzeć, ponieważ nie może już liczyć na obiecaną nagrodę. Jednak kiedy trzej chłopcy przyprowadzają mu jego Papagenę, odzyskuje chęci do życia. Pamina i Tamino przechodzą próbę wody i ognia. Prowadzona przez Monostatosa Królowa Nocy wdziera się wraz ze świtą do królestwa Sarastra, zostaje jednak zniszczona. Moc słońca pokonuje noc i rozjaśnia najgłębszy mrok.

(Oprac. na podstawie operomania.hg.pl)
Recenzje:
10 grudnia 2013
Teraz gospodarz XIII Bydgoskiego Festiwalu Operowego, czyli Opera Nova, wystąpił 2 maja w ramach tegoż Festiwalu z premierą Mozartowskiego arcydzieła, przygotowaną międzynarodowymi siłami. Wyspecjalizowany w problemach Mozartowskiego teatru muzycznego niemiecki reżyser Matthias Remus, podporządkowując się ogólnie panującym prądom, wyszedł również z założenia, iż rzecz cała nie może wyglądać tak, jak ją sobie wymyślili autorzy dzieła i -wsparty przez scenografa Stephana Dietricha - umieścił akcję Czarodziejskiego fletu w... ogromnej bibliotece; uczynił to jednak - trzeba przyznać -z dużą kulturą i na swój sposób logicznie oraz sensownie. (...) Także i odtwórcy głównych partii spisali się na ogół dzielnie. Kanadyjski baryton Tyler Duncan okazał się bardzo dobrym, pełnym życia Papagenem, zarówno pod względem wokalnym, jak aktorskim. Katarzyna Oleś-Blacha jako złowroga Królowa Nocy zademonstrowała imponującą skalę głosu oraz znakomitą sprawność techniczną, precyzyjnie pokonując trudne pasaże koloraturowe i swobodnie atakując najwyższe dźwięki skali. Jacek Greszta ujmował kulturą oraz nobliwym brzmieniem swego głębokiego basowego głosu.
Józef Kański, "Bydgoski pomysł na arcydzieło Mozarta",Ruch Muzyczny nr 14/9.07
10 grudnia 2013
(...) Matthias Remus zadbał o to, by utrzymać wspólny ton dla partii mówionych i śpiewanych. Stąd nawet dłuższe sceny dialogowe nie zakłócają spoistości muzycznej utworu, nie tworzą miejsc pustych i martwych emocjonalnie. Duża w tym zasługa wykonawców, którzy obok znakomitych umiejętności wokalnych zaprezentowali bardzo dobre aktorstwo (...).
Wiesław Kowalski, www.teatrdlawas.com. 11.05.2006
9 października 2013
Pierwszy raz mogę powiedzieć po obejrzeniu i wysłuchaniu opery w Bydgoszczy, że wszyscy, włącznie z Chłopcami - geniuszami, o których jeszcze tu nie wspomniałam, śpiewali doskonale (tym razem mogę pochwalić nie tylko orkiestrę i chóry, jak to bywało wcześniej:) Wiele razy po poszczególnych ariach miałam ochotę nagradzać artystów brawami i myślę, że nie tylko ja, bo siedzący obok mnie słuchacze też składali ręce do oklasków. Wykonawcy jednak tak szybko wybiegali ze sceny po zaśpiewaniu swoich arii, że prawie nie udawało nam się pokazać jak podobała się ich praca.

http://opera.info.pl/index.php/blogi/entry/czarodziejski-flet-mozarta-w-opera-nova-w-bydgoszczy
opera.info.pl
Czarodziejski flet
Galeria:


Do góry


Stopka

Opera Nova jest finansowana ze środków Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Program "Modernizacja Opery Nova w Bydgoszczy"
Flagi unijne
Zamknij