WYPRAWY PANA BROUČKA Leoš Janáček

Jak usłyszeli goście Opery Nova na chwilę przed rozpoczęciem spektaklu, „Wyprawy pana Broučka” to opera na swój sposób szalenie ciekawa i wręcz, jak mówił reżyser David Pountney... po prostu dziwaczna. Melomani nie zdawali sobie jednak do końca sprawy, jak bardzo dużym wyzwaniem było to dzieło dla wykonawców, o czym mówiła stojąca za pulpitem dyrygenckim, Katarzyna Tomala-Jedynak.

- To bardzo wymagająca i bardzo skomplikowana opera - na szczęście zupełnie nie jest taka dla słuchaczy, co myślę, że jest dobrą wiadomością dla naszych odbiorców - mówi Tomala-Jedynak.

Wyjaśniła, że „Wyprawy..." są bardzo wymagające, jeśli chodzi o sferę techniczną, wykonawczą. Tytuł ten wymagał dużej liczby prób, sporego zaangażowania.
- Na szczęście mamy do czynienia z świetnymi solistami. W naszym składzie pojawili się naprawdę najlepsi z najlepszych, mamy świetną orkiestrę, więc „groził nam sukces" (...). Bardzo się cieszę, że mieliśmy szansę przygotować ten utwór z dużym spokojem, z odpowiednim wyprzedzeniem - mówi Katarzyna Tomala-Jedynak.

Dyrygentka wspomniała także o kwestii języka.
- Cieszę się, że robimy ten tytuł po czesku. Były pomysły, żeby wykonać tę operę w języku angielskim lub nawet w języku polskim. Byłoby to bardzo przyjemne dla naszej publiczności, gdyby mogła usłyszeć ten utwór w swoim narodowym języku, ale ja jestem fanką wykonawstwa w oryginale, więc myślę, że to też jest dobre dla naszych solistów, którzy teraz mogą ruszyć w świat i wykonać ten utwór na innych scenach (...).
Polskie Radio PiK, Magda Jasińska, Szalenie ciekawe, dziwne i wciągające. Opera „Wyprawy pana Broučka” na 30. BFO

Dzieło Leosa Janacka w Polsce miało swoja prapremierę dopiero 104 lata po skomponowaniu. Sięgnął po nie w marcu tego roku Teatr Wielki w Poznaniu, który tym samym jest pierwszą, i jedyna sceną, gdzie „Wyprawy pana Broučka” są grane. 150 osobowy poznański zespół złożony z solistów, baletu, chóru i orkiestry pod dyrekcją Katarzyny Tamali- Jedynak, w zabawnej inscenizacji - będącą satyrą na mentalność drobnomieszczaństwa - odkrył przed widzami nieznane karty tej czeskiej opery.

– Humor jest oczywiście na pierwszym planie. Jest podkreślony piękną muzyką. To jest bardzo kreskówkowa muzyka. Myślę, że jeżeli zamkniemy oczy to nie widząc tego co się dzieje na scenie, będziemy mieli wyobraźnie, co powinno się wydarzyć właśnie w tej sferze, i muzycznej, i w sferze wydarzeń – wyjaśnia Katarzyna Tomala-Jedynak, dyrygentka.

Tytułowy pan Brouček to praski właściciel kamienicy, który ma słabość do piwa. Pewnego razu zasypia w pustej beczce. We śnie rusza w podróż w czasie i przestrzeni. Trafia na księżyc, ale też cofa się do wieku XV, w czasy husytów. W bardzo aktorskiej roli pana Broučka wystąpił Karol Kozłowski.

– Myślę raczej o tym, że jest to rola aktorska - nie wiem skąd mi się to wzięło - i buduje ją, może trochę bardziej tymi półcieniami. Staram się, żeby to nie było właśnie tą „grubą krechą” narysowane. Tylko, żeby wpuścić w tego Broučka trochę czegoś ciepłego, trochę go złamać, żeby też publiczność miała szansę choć odrobinę go polubić – tłumaczy Karol Kozłowski, tenor, pan Brouček.

Spektakl wyreżyserował David Pountney. Ten wybitny reżyser brytyjski jest wielkim miłośnikiem opery czeskiej, zwłaszcza dzieł Leosa Janacka, ale również kultury polskiej. Warto dodać, że w historii Bydgoskich Festiwali Operowych była to 22. inscenizacja przygotowana przez Teatr Wielki w Poznaniu.

TVP3 Bydgoszcz, Urszula Guźlecka, „Wyprawy pana Broučka” na 30. BFO. Festiwalowa publiczność mogła podziwiać dzieło Leosa Janacka